Pijesz wodę z dzbanka filtrującego? Jeden błąd zamienia ją w "zupę bakteryjną"

Właściwości aktywnego węgla a środowisko dla mikroorganizmów

Wkłady w popularnych dzbankach przelewowych opierają się najczęściej na węglu aktywnym i żywicy jonowymiennej. Ich głównym zadaniem jest wychwytywanie zanieczyszczeń organicznych, metali ciężkich oraz chloru, który odpowiada za specyficzny zapach kranówki. W tym miejscu pojawia się jednak istotny mechanizm.

Chlor w wodzie wodociągowej pełni funkcję ochronną – skutecznie zapobiega namnażaniu się bakterii w rurach. Gdy woda przepływa przez filtr do wody i zostaje tego chloru pozbawiona, traci swoją chemiczną ochronę. Pozostawienie tak przefiltrowanej wody na kuchennym blacie w temperaturze pokojowej sprawia, że w ciągu kilkunastu godzin wilgotny wkład węglowy staje się dogodnym środowiskiem do namnażania się bakterii.

 

Granica skuteczności. Kiedy filtr przestaje działać?

Producenci nie bez powodu zalecają wymianę wkładów filtrujących co 4 tygodnie. Węgiel aktywny absorbuje zanieczyszczenia do momentu całkowitego nasycenia swojej powierzchni. Kiedy to nastąpi, proces uzdatniania wody ustaje, a zjawisko to może ulec odwróceniu. Oznacza to, że skumulowane zanieczyszczenia i namnożone kolonie bakterii mogą być uwalniane z powrotem do świeżo przelanej wody.

Zwróć uwagę na poniższe sygnały, które mogą świadczyć o obecności biofilmu (warstwy przylegających do siebie mikroorganizmów):

• woda zmienia smak na stęchły, "ziemisty" lub lekko słodkawy,
   
• na wewnętrznych ściankach dzbanka pojawia się niewidoczna, ale wyczuwalna pod palcami, śliska powłoka,
   
• proces filtrowania zauważalnie zwalnia – woda wolno przepływa przez wkład, co wynika z zablokowania jego porów przez osady.

Filtrowanie a dezynfekcja wody

Powszechnym mitem dotyczącym filtrów dzbankowych jest przekonanie, że skutecznie sterylizują one wodę. Zwykły filtr z aktywnym węglem nie dezynfekuje wody. Jego struktura pozwala na zatrzymanie dużych cząsteczek chemicznych, ale dla wirusów czy bakterii (jak np. Pseudomonas aeruginosa) nie stanowi bariery.

Filtr poprawia zapach i smak wody, jednak pod kątem biologicznym jej nie oczyszcza. Jeśli podejrzewasz, że woda w Twoim kranie może być zanieczyszczona mikrobiologicznie, przepuszczenie jej przez dzbanek nie stanowi wystarczającej ochrony. W takich sytuacjach zaleca się przegotowanie wody lub użycie profesjonalnych systemów odwróconej osmozyz wbudowaną lampą UV.

Złota zasada bezpiecznej filtracji: Jeśli wyjeżdżasz na dłużej niż 2-3 dni, wylej wodę z dzbanka, wyjmij wilgotny filtr, zawiń go w czysty woreczek strunowy i włóż do lodówki. Niska temperatura spowolni namnażanie się bakterii wewnątrz wkładu i pozwoli zachować jego odpowiednią higienę aż do Twojego powrotu.

Bibliografia:

• Daschner, F. D., Rüden, H., Simon, R., Clotten, J. (1996). Microbiological contamination of drinking water in a commercial household water filter system. „European Journal of Clinical Microbiology & Infectious Diseases”, 15(3), 233-237. Link do badania
• Geldreich, E. E., Taylor, R. H., Blannon, J. C., Reasoner, D. J. (1985). Bacterial colonization of point-of-use water treatment devices. „Journal - American Water Works Association”, 77(2), 72-80. Link do badania
• Payment, P., Franco, E., Richardson, L., Siemiatycki, J. (1991). Gastrointestinal health effects associated with the consumption of drinking water produced by point-of-use domestic reverse-osmosis filtration units. „Applied and Environmental Microbiology”, 57(4), 945-948. Link do badania