Z pralki śmierdzi stęchlizną? To nie uszczelka ani filtr, winowajcę naprawiłem jednym przekręceniem klucza
Czyścisz uszczelkę, szufladkę i filtr, a pralka śmierdzi mimo czyszczenia? U mnie było identycznie, aż okazało się, że winowajcą wcale nie była brudna guma, tylko coś, o czym nikt nie pisze przy okazji porad na zapach. Sprawdziłem to poziomicą i w kilka minut znalazłem źródło problemu.
Przez osiem miesięcy wymieniałem środki czyszczące, uruchamiałem puste pranie w najwyższej temperaturze i szorowałem uszczelkę, a zapach wracał po dwóch, trzech praniach. Dopiero przypadkowa rozmowa z serwisantem AGD naprowadziła mnie na trop, którego wcześniej w ogóle nie brałem pod uwagę, czyli złe ustawienie samej pralki.
Skąd się bierze woda, która nie chce odpłynąć?
Gdy pralka stoi choćby minimalnie krzywo, bęben podczas pracy przechyla się w jedną stronę. Woda, zamiast w całości spłynąć do pompy, zbiera się w najniższym punkcie bębna albo w dolnym fałdzie gumowej uszczelki i tam zostaje. Stojąca woda w wilgotnym, ciemnym wnętrzu to idealne warunki dla pleśni i bakterii już po kilku dniach.
To dlatego czyszczenie samej uszczelki czy szufladki daje efekt na chwilę. Usuwasz widoczny nalot, ale źródło wilgoci wraca po każdym praniu, bo mechaniczna przyczyna wciąż działa. Nawet niewielkie odchylenie od poziomu, liczone w milimetrach na długości obudowy, wystarczy, by przy każdym cyklu zostawiać w bębnie odrobinę wody, która nie powinna tam zostać.
Pralka śmierdzi mimo czyszczenia? Sprawdź, czy to twój problem
Najprostszy test to poziomica, klasyczna albo aplikacja w telefonie, położona na górnej pokrywie pralki wzdłuż i w poprzek. Jeśli bańka nie stoi idealnie na środku w żadnej z osi, urządzenie wymaga korekty. Można też użyć szklanki z wodą postawionej na obudowie: jeśli woda przelewa się wyraźnie na jedną stronę, sprawa jest jasna.
Dodatkową wskazówką jest zachowanie pralki podczas wirowania. Jeśli głośniej pracuje, delikatnie się przesuwa albo "podskakuje", a zapach wraca zaskakująco szybko po czyszczeniu, obie te rzeczy mają zwykle wspólną przyczynę.
Poprawiam ustawienie i dokręcam nóżki
Regulacja polega na wykręcaniu lub wkręcaniu czterech nóżek w podstawie, aż poziomica pokaże idealny środek w obu płaszczyznach. Każda nóżka musi mieć pełny, stabilny kontakt z podłożem, bo nawet jedna uniesiona o milimetr niweczy cały efekt. Po ustawieniu każdą nóżkę blokuję nakrętką kontrującą, żeby regulacja nie rozkręciła się przy pierwszym wirowaniu.
Na nierównej podłodze, na przykład na płytkach z grubą fugą, dobrze sprawdzają się gumowe podkładki antywibracyjne, kosztujące około 6-10 złotych za sztukę. Warto też zostawić co najmniej centymetr odstępu od ściany, żeby pralka miała swobodę pracy i nie opierała się bokiem o zabudowę.
Co jeszcze zrobić, żeby zapach nie wrócił
Samo wypoziomowanie nie usunie wilgoci, która zdążyła się już zebrać przez miesiące złego ustawienia. Dlatego zaraz po korekcie odpalam puste pranie w 60 stopniach z dodatkiem sody lub kwasku cytrynowego, żeby wypłukać to, co już osiadło w bębnie i przewodach.
Na koniec zostawiam uchylone drzwi i szufladkę po każdym praniu, tak by wnętrze mogło swobodnie wyschnąć. To prosty nawyk, ale w połączeniu z równym ustawieniem pralki naprawdę robi różnicę.
Wypoziomowanie zajęło mi kwadrans. Zapach zniknął na dobre, i to bez grama dodatkowej chemii.
