Dla seniorów konieczność, muszą jeść codziennie. Dla jelit nie ma nic lepszego
Ghee – złocisty tłuszcz wywodzący się z Indii – może wyglądać niepozornie, ale działa jak naturalny rehabilitant. Już jedna łyżeczka dziennie pomaga złagodzić podrażnienia jelit, wspiera kości i dodaje energii, nawet przy skromnej diecie. Klucz tkwi w sposobie przygotowania i odpowiednim połączeniu z innymi składnikami.
Dlaczego warto sięgnąć po ghee po sześćdziesiątce?
Z wiekiem ściany jelit stają się cieńsze i bardziej wrażliwe, gorzej tolerują smażone potrawy, a niedobór zdrowych tłuszczów sprzyja zaparciom. Ghee dostarcza kwasu masłowego, który wzmacnia barierę śluzówki jelit i łagodzi mikrouszkodzenia, działając niczym balsam.
Zawarte w nim witaminy A, D, E i K wspierają wzrok, mineralizację kości i elastyczność stawów. Co ważne, ghee nie zawiera laktozy, dlatego jest bezpieczne dla osób z nietolerancją mleka.
Jak włączyć ghee do codziennej diety?
Najprostszy sposób: łyżeczka rano i łyżeczka w porze obiadu. Można rozpuścić około 5 g ghee w ciepłej owsiance lub dodać do zupy krem – temperatura poniżej 70°C pozwala zachować większość wartości odżywczych. Drugą porcję można wykorzystać zamiast masła na kromce chleba razowego.
Dzięki wysokiej temperaturze dymienia (ok. 250°C) ghee nadaje się także do smażenia ryb czy jajek bez ryzyka przypalenia. Dzienna porcja 10 g dostarcza ok. 90 kcal – to ilość, którą bez trudu spalisz podczas spaceru. Jelita zaś otrzymują codzienną porcję regenerującego kwasu masłowego.
Ghee domowe czy sklepowe – co wybrać i jak przechowywać?
Jeśli masz ok. 50 minut, przygotuj ghee samodzielnie: podgrzewaj masło na bardzo małym ogniu, zbierając pianę, aż tłuszcz stanie się klarowny i nabierze orzechowego aromatu. Po przefiltrowaniu przelej go do szklanego słoika. W lodówce zachowa świeżość przez trzy miesiące, w temperaturze pokojowej – około miesiąca.
Kupując gotowe ghee, zwróć uwagę na etykietę – jedynym składnikiem powinno być „masło klarowane”. Jeśli tłuszcz zmieni kolor z bursztynowego na matowy beż lub zacznie pachnieć kwaśno, wyrzuć go. Utlenione tłuszcze obciążają wątrobę i mogą niwelować korzyści zdrowotne.
