Przepis

Łosoś – w sosie koperkowym, z makaronem, w sałatce i na przystawkęSoczyste, różowo-pomarańczowe mięso o wyrazistym smaku to coś, co wyróżnia łososia na tle innych ryb. Jego walory smakowe doceniane są przez mistrzów kuchni. Z łososiem doskonale komponuje się cytryna – jak zresztą z każdym rybim mięsem – a także koperek, rozmaryn i kolendra. Istnieje naprawdę wiele możliwości przygotowania łososia. Przykładowe z nich to makaron z łososiem, szpinakiem i suszonymi pomidorami, sałatka z łososiem, fetą i koperkiem, jajka faszerowane z łososiem na przystawkę czy pizza z łososiem, oliwkami i kaparami. My dzisiaj prezentujemy jedno z najpopularniejszych dań z łososiem w roli głównej, czyli pieczonego łososia z sosem koperkowym. Dzięki pieczeniu ryba ma szansę zachować więcej swoich cennych wartości niż przy smażeniu czy gotowaniu. Równie zdrową alternatywą jest przygotowanie łososia na parze.Dlaczego warto jeść łososia, nie tylko w sosie koperkowym?Łosoś nie tylko zachwyca nas delikatnym, aksamitnym mięsem, lecz także swoimi wartościami odżywczymi. Warto od razu zaznaczyć, że najcenniejsze witaminy i minerały mają w sobie tłuste ryby, a oprócz łososia należy do nich również makrela, węgorz, śledź czy ryba maślana. To właśnie w nich znajdziemy cenne kwasy omega-3, które wspomagają pracę naszego mózgu i serca, działają antynowotworowo, korzystnie wpływają na wzrok i skórę oraz przeciwdziałają alergii. W łososiu znajdziemy astaksantynę, czyli przeciwutleniacz nadający mu charakterystyczną barwę, a także obniżający cholesterol. Łosoś jest znakomitym źródłem witamin z grupy B, witaminy A, D i E. Oprócz tego zawiera takie pierwiastki jak cynk i selen, które chronią nas przed wirusami i bakteriami oraz m.in. potas i jod. Dzięki dużej zawartości białka łosoś na długo daje uczucie sytości, przyspiesza metabolizm, a w efekcie pomaga nam utrzymać linię. Chyba już wiesz, dlaczego warto jeść łososia. Teraz przekonaj się, że szparagi tworzą z łososiem niepowtarzalny duet.Zjedz łososia w koperkowym sosie ze szparagami!Umówmy się: zapiekany łosoś w sosie koperkowym jest sam w sobie bardzo dobry. Zasługuje jednak na równie smaczne i zdrowe dodatki. My proponujemy szparagi, czyli niskokaloryczne warzywa o charakterystycznym, podłużnym kształcie. Mimo niepozornego wyglądu szparagi zawierają mnóstwo cennych składników odżywczych. Należy do nich przede wszystkim kwas foliowy, czyli witamina B9, który odpowiada za prawidłowy podział komórek, a tym samym kondycję całego naszego organizmu. Oprócz tego w szparagach znajdziemy błonnik, usprawniający procesy trawienne i regulujący pracę jelit. Ugotuj do tego młode ziemniaczki i gotowe!Przepis na łososia z sosem koperkowySkładniki:400 g filetu z łososia1 łyżka soku z cytryny1 łyżeczka przyprawy do rybsól, pieprzolej roślinny Sos koperkowy: 200 g jogurtu greckiego3 łyżki śmietany 18%1/2 pęczka koperku2 ząbki czosnku1 łyżeczka soku z cytrynysól, pieprzDodatkowo:pęczek zielonych szparagówcukier, sólPrzygotowanie:Opłucz łososia i osusz. Pozbaw filet skóry i ewentualnych ości. Dopraw go łyżeczką przyprawy do ryb, odrobiną soli, pieprzu i łyżką soku z cytryny. Włóż do natłuszczonego olejem naczynia żaroodpornego.Przygotuj sos koperkowy. W tym celu wymieszaj w miseczce jogurt grecki ze śmietaną. Opłucz koperek, posiekaj i dodaj do miseczki. Dodaj również przeciśnięte przez praskę 2 ząbki czosnku, łyżeczkę soku z cytryny, sól i pieprz. Zalej rybę sosem koperkowym. Piekarnik nagrzej do 180 stopni i piecz łososia około 20 minut bez przykrycia.W międzyczasie ugotuj szparagi. Oderwij końcówki szparagów, obierz i przepłucz w zimnej wodzie. Do wysokiego garnka wlej wodę i włóż szparagi główkami do góry. Gdy woda się zagotuje, dodaj pół łyżeczki soli i pół łyżeczki cukru. Gotuj je przez około 15 minut. Uważaj, żeby nie były zbyt miękkie.Pieczonego łososia w sosie koperkowym podawaj razem ze szparagami i młodymi ziemniaczkami. Smacznego!undefinedundefined

Choć nazwa może sugerować związek z zakonem Benedyktynów, jajka po benedyktyńsku nie mają z nim nic wspólnego. Wszystko zdarzyło się ponad 100 lat temu, w 1894 roku w Nowym Jorku. Wtedy to do hotelu Waldorf zawitał emerytowany makler giełdowy, Lemuel Benedict. Oprócz tostów z masłem i bekonem zamówił na śniadanie dwa jajka w koszulkach z sosem holenderskim. Danie to zainspirowało szefa kuchni i wprowadził je na stałe do oferty śniadaniowej. Dzisiaj „jaja Benedykta” są uważane za najbardziej wykwintną wersję jajek na śniadanie. Jeśli chcesz przygotować wymyślny posiłek dla siebie lub swojej drugiej połówki – przygotuj jej jaja po benedyktyńsku! Jaka jest historia jajek po benedyktyńsku?

Mazurek, czyli wielkanocne ciasto. Różne oblicza mazurka Trudno wyobrazić sobie święta wielkanocne bez mazurka. To bardzo słodkie, niskie ciasto, które często jest składane z różnego rodzaju płatów. Mogą być one biszkoptowe, kruche lub marcepanowe, pokrywane masami różnego rodzaju: kajmakowymi, orzechowymi lub migdałowymi, przekładane dżemami, konfiturami, polewane lukrem. Ich wierzch zdobią bakalie, orzechy, migdały i suszone owoce, zazwyczaj ułożone we wzory o świątecznym charakterze. Mazurek może mieć różne kształty; najczęściej jest to kwadrat, ale spotykamy również owalne mazurki, kształtem przypominające wielkanocne jajo. Tak naprawdę każdy mazurek jest inny, niepowtarzalny: jego smak i wygląd zależy od kreatywności tego, kto go piecze.

Muffiny wytrawne czy na słodko? Spróbuj jajecznych babeczek z warzywami!Muffiny to babeczki, których nazwa pochodzi od słowa muffin, co w języku angielskim oznacza po prostu „babeczkę” tudzież „bułeczkę jadaną na ciepło z masłem”. Tym, co wyróżnia mufinki, jest ich kształt; są zazwyczaj wysokie i przypominają grzybki. W przeciwieństwie do tradycyjnych babeczek możemy je zjeść zarówno na słodko, jak i wytrawnie. Rodzajów muffinek jest naprawdę wiele: wyróżniamy muffiny czekoladowe, muffiny bananowe, muffiny piernikowe, muffiny marchewkowe, muffiny dyniowe, a nawet muffiny z kurczakiem i muffiny z pomidorami i bazylią. Wszystkie prezentują się efektownie na talerzu, a przede wszystkim smakują wyśmienicie. Wyjątkowym rodzajem muffiny, która po muffinach odziedziczyła tylko swój kształt, jest muffina jajeczna. Możesz ją zrobić z dodatkiem ulubionych warzyw, np. papryki, szpinaku i szczypiorku.Jajecznica, omlet czy… muffiny jajeczne z papryką?Jajka często goszczą na naszych stołach pod różnymi postaciami. Jajeczne śniadanie możesz przyrządzić na wiele sposobów. Najszybsza w przyrządzeniu jest oczywiście klasyczna jajecznica z dodatkiem szczypiorku, pomidora oraz kiełbasy lub szynki. Równie sprawnie usmażysz omleta; możesz dodać do niego kakao i banany, jeśli marzy Ci się omlet na słodko. Pozostajesz wierny jajkom w wersji wytrawnej? Dodaj do niego suszone pomidory, pieczarki i inne warzywa. Jeśli znudziły Ci się jajka w tej postaci, i masz dużo czasu w sobotni poranek, możesz przygotować jajka po benedyktyńsku z sosem holenderskim lub muffiny jajeczne z papryką. Te pierwsze uważane są za najwykwintniejszą wersję podania jajek na śniadanie; są to jajka w koszulkach, na toście z szynką i serem. Te drugie zrobisz szybciej i będą prezentowały się równie efektownie. Upiecz jajeczne muffiny z papryką i szpinakiem – wyjdzie Ci to na zdrowie!Jedno jest pewne: jajko posiada tak dużo wartości odżywczych, że warto uwzględnić je w swoim śniadaniowym jadłospisie. W jajku znajdziemy witaminy A, E, K, D oraz całą gamę składników mineralnych, m.in. fosfor, potas, sód i wapń. Co więcej, jajko uważane jest za najdoskonalsze i najzdrowsze źródło białka zwierzęcego. Jego żółtko zawiera lecytyny, czyli fosfolipidy obniżające poziom cholesterolu oraz kwasy omega-3 o takim samym działaniu. Swój kolor żółtka zawdzięczają luteinie, która zapobiega uszkodzeniu siatkówki oka i korzystnie wpływa na pracę mózgu. Jeśli dodasz do swoich muffinek paprykę i szpinak, Twoje śniadanie będzie naprawdę zdrowe. Papryka zawiera więcej witaminy C niż cytryna oraz dużo potasu mającego zbawienny wpływ na układ nerwowy i krwionośny. Szpinak z kolei zawiera beta karoten – silny przeciwutleniacz – oraz mnóstwo żelaza i magnezu. Jego spożywanie zapobiega chorobie miażdżycowej. Przepis na muffiny jajeczne z papryką, szpinakiem, serem feta i szczypiorkiemW naszym przepisie na babeczki jajeczne wykorzystaliśmy paprykę, szpinak, ser feta i szczypiorek. Jeśli nie przepadasz za którymś z tych składników, możesz śmiało go wymienić na inny. Do muffinów jajecznych polecamy również pomidora i pieczarki.Składniki:4 jajkaczerwona paprykaduża garść szpinakupół kostki sera feta (ok. 100 g)łyżka posiekanego szczypiorkuszczypta czosnku sól, pieprzPrzygotowanie:Szpinak opłucz pod bieżącą zimną wodą i posiekaj. Umytą paprykę pozbaw gniazd nasiennych i pokrój w kosteczkę. Ser feta również pokrój w kosteczkę.Do dużej miski wbij 4 jajka i roztrzep je z dodatkiem soli, pieprzu i czosnku. Dodaj do jajek posiekany szczypiorek, pokrojone warzywa i ser feta. Delikatnie wymieszaj całość widelcem.Foremki do muffinek (lub kokilki) wysmaruj masłem lub innym tłuszczem, np. olejem roślinnym. Jeśli używasz foremek silikonowych, nie musisz ich natłuszczać.Do tak przygotowanych foremek wlej masę na mufinki. Rozgrzej piekarnik do 180 stopni. Piecz muffiny jajeczne około 15 minut. Smacznego!

Czekoladowe, słodkie i wytrawne. Naleśniki na obiad i… każdą porę dniaMąka, mleko, jajka, trochę cukru i gotowe. Naleśniki to danie, które można przygotować w ekspresowym tempie. Są niezwykle uniwersalne: spożywamy je zarówno na słodko, jak i w wersji wytrawnej. Tych naleśnikowych bytów można mnożyć i mnożyć: naleśniki z dżemem, naleśniki z serem, naleśniki z owocami, naleśniki czekoladowe, naleśniki ze szpinakiem, naleśniki z kurczakiem, naleśniki z pieczarkami… Do ich przygotowania najczęściej używamy mąki pszennej, jednak z powodzeniem sprawdzą się tu również inne mąki: gryczana, orkiszowa, ryżowa, jaglana czy kukurydziana. Naleśniki można usmażyć również w wersji wegańskiej: na mleku kokosowym lub sojowym, z dodatkiem zmielonych płatków owsianych lub purée z banana zamiast jajek. Naleśnikowe placki mogą też mieć różne kolory; zielone, jeśli dodamy do nich szpinaku, czerwone z dodatkiem soku z buraka, czy też brązowe – z kakaem. Dzisiaj skupiamy się na tych ostatnich. Poznaj nasz przepis na naleśniki czekoladowe!

Tradycyjne zielone pesto a pesto z rukoli i pestek dyniPesto, czyli jeden z najbardziej znanych sosów w kuchni włoskiej występuje w wielu wariantach. Znane są m.in. czerwone pesto (pesto rosso) z suszonych pomidorów, pesto alla calabrese z czerwoną papryką i serem ricotta oraz najpopularniejsze, czyli zielone pesto z bazylii i orzeszków piniowych – pesto alla genovese. To ostatnie tradycyjnie przygotowuje się w moździerzach z dodatkiem oliwy, parmezanu, czosnku i soli. Oryginalnie pochodzi z włoskiej Genui. Możemy je z łatwością kupić; w słoiczku lub gotowe na wagę. My jednak nie polecamy tego rozwiązania z dwóch względów. Po pierwsze, gotowe pesto często zawiera szkodliwe dla naszego orgaznimu substancje konserwujące, substancje aromatyzujące i duże ilości cukru. Po drugie – zielone pesto możesz z łatwością przygotować w swoim domu i zmodyfikować jego skład wedle swoich kulinarnych upodobań. Ostrzejszą, choć równie zieloną i zdrową wersją tradycyjnego pesto z bazylii jest pesto z rukoli i pestek dyni. Zobacz, jak i dlaczego warto skusić się na taki dodatek!Rukola i dynia, czyli dawka zdrowia w pestoPodstawowymi składnikami naszego zielonego pesto są rukola, która zastępuje bazylię i pestki dyni, które dodajemy w miejsce orzeszków piniowych. Oprócz tego przepis nie różni się od pesto alla genovese. Dlaczego akurat warto dodać takie zamienniki? Nie chodzi tu tylko o zielony kolor i grudkowatą konsystencję naszego pesto. Ważniejsze są jego walory zdrowotne, a tymi zielone pesto z rukoli i pestek dyni może się jak najbardziej pochwalić. Rukola, czyli inaczej rokietta siewna, to roślina należąca do roślin kapustowatych. Tym, co ją wyróżnia, jest z pewnością charakterystyczny, ostry, a nawet lekko korzenny smak oraz postrzępione liście przypominające wygląd liści mniszka lekarskiego. W rukoli znajdziemy ogromną ilość witaminy K – już 100 gramów tej rośliny pokrywa dzienne zapotrzebowanie na tę witaminę! Podobnie jest z witaminami A, C i B; ich również jest dużo w liściach rukoli, przez co pozostałe sałaty pozostają za nią daleko w tyle. Rukola zawiera również sporą dawkę wapnia, magnezu i żelaza. Poprzez dużą zawartość błonnika i niską kaloryczność rukola idealnie nadaje się dla osób, ktore dbają nie tylko o swoje zdrowie, lecz także o linię. Pestki dyni to drugi ważny skladnik naszego pesto. Dobrze zna je każdy, kto kiedykolwiek zmagał się z problemem niedoboru witaminy E. Oprócz tego w pestkach dyni znajdziemy cenne kwasy omega-3, które m.in. zapobiegają rozwojowi miażdżycy i obniżają poziom złego cholesterolu we krwi. Co ciekawe, pestki dyni idealnie sprawdzą się na dolegliwości migrenowe i stany lękowe ze względu na obecność w składzie magnezu i potasu. Pesto powstałe z połączenia rukoli i dyni to zatem nie tylko smakowity sos, lecz także dawka zdrowia dla Twojego organizmu.Z czym podawać pesto z rukoli i pestek dyni?Pesto jest naprawdę wdzięcznym sosem nie tylko dlatego, że robi się je bardzo szybko i prosto. Ma on również szerokie zastosowanie. Możemy spożywać je np. na kanapce z dodatkiem cukinii i pomidorów, sałat i sałatek, jako dip do serów czy sos do makaronu.Przepis na pesto z rukoli i pestek dyniDomowe zielone pesto z rukoli i pestek dyni jest nieporównywalnie zdrowsze od gotowego pesto w słoiczku. Takie pesto możesz trzymać w lodówce do około tygodnia. Jeśli jest taka potrzeba, możesz również je zamrozić.Składniki: 100 g rukoli4 łyżki pestek dyni3 łyżki tartego parmezanu3 łyżki oliwy lub oleju rzepakowego2 ząbki czosnkusól, pieprzPrzygotowanie:Opłucz rukolę na sitku pod zimną, bieżącą wodą. Osusz ją ręcznikiem papierowym lub odwiruj w suszarce do sałaty.Wrzuć liście rukoli do blendera. Dodaj podprażone na patelni pestki dyni, tarty parmezan, oliwę lub olej i dwa obrane ząbki czosnku. Zmiksuj wszystkie składniki na gładki sos z grudkami.Dopraw solą i pieprzem do smaku.

Zapiekanka makaronowa z kurczakiem lub w wersji wegetariańskiejMakaron to jeden z najbardziej uniwersalnych produktów żywnościowych. Możemy go spożywać zarówno na słodko, np. z owocami i serem, jak i w wersji wytrawnej: jako spaghetti bolognese z mięsem, ze szpinakiem i fetą czy z sosem śmietanowo-pieczarkowym. Istnieje mnóstwo rodzajów makaronu, od wspomnianego spaghetti, aż po rurki, kółeczka, kokardki, świderki, kolanka. Jego kolor może być zielony, czerwony (z dodatkiem barwników warzywnych) lub klasyczny, słomkowy. Makaron możemy śmiało dodawać do zupy, ale nie tylko. Okazuje się, że zapiekanka na bazie makaronu smakuje równie wyśmienicie! W naszym artykule prezentujemy przepis na zapiekankę makaronową z kurczakiem, pieczarkami i warzywami. Możesz również przygotować zapiekankę makaronową w wydaniu wegetariańskim lub wegańskim, bez dodatku mięsa i sera (albo użyć sera wegańskiego).Dodaj warzywa do makaronowej zapiekanki z kurczakiem!Jeśli chcemy zjeść pełnowartościowy obiad, nie może w nim zabraknąć warzyw. To one powinny zajmować najwięcej miejsca na naszym talerzu. Wszystko przez to, że są najzdrowszym elementem obiadowej układanki. Do zapiekanki makaronowej również warto dodać warzywa. Dzięki temu obiad zyska o wiele więcej smaku i witamin, które korzystnie wpływają na nasz organizm. W poniższym przepisie na zapiekankę makaronową z kurczakiem pojawiają się pomidory, cukinia i papryka. Wszystkie odznaczają się cennymi walorami smakowymi i odżywczymi. Pomidor to źródło likopenu zmniejszającego ryzyko zawału, cukinia odkwasza organizm i wspiera procesy trawienne, a papryka zawiera dużo witaminy C i witamin z grupy B. Dlaczego makaron w zapiekance z kurczakiem powinien być al dente?Rozgotowany makaron to najgorszy koszmar każdego Włocha. Prawidłowo ugotowany makaron powinien być al dente, co oznacza po włosku dosłownie „na ząb”. Nie powinien rozpadać się w ustach, lecz być sprężysty, lekko twardy, wręcz sprawiający wrażenie niedogotowanego. Taki makaron jest też zdrowszy, bo ma niższy indeks glikemiczny niż rozgotowany. Na szczęście na każdym opakowaniu od makaronu znajdziemy instrukcję, ile należy go gotować, aby był al dente. W międzyczasie nie zaszkodzi wyławiać pojedynczych kokardek lub świderek i próbować ich na bieżąco. Warto trzymać rękę na pulsie (i dłoń na pokrętle od kuchenki!).Przepis na zapiekankę makaronową z kurczakiemSkładniki:400 g piersi kurczaka400 g (puszka) pomidorów krojonych 200 g pieczarek150 g makaronu penne/świderek1 średnia cukinia 1 czerwona papryka1 cebula2 ząbki czosnkukulka mozzarelli150 g tartego żółtego sera3 łyżki oleju roślinnegoprzyprawy: curry, słodka papryka, ostra papryka, oregano, bazyliasól, pieprzPrzygotowanie: Zagotuj osoloną wodę z odrobiną oleju. Wrzuć do niej makaron i delikatnie go podgotuj (krócej, niż al dente). Opłucz go na sitku pod bieżącą zimną wodą i przykryj pokrywką.Opłucz i osusz filet z piersi kurczaka. Wykrój ewentualne błonki. Pokrój mięso w kostkę i wrzuć do miski. Dodaj do niej przyprawy: curry, słodką paprykę, ostrą paprykę, sól i pieprz. Wymieszaj kurczaka w przyprawach i odstaw na parę minut.W międzyczasie obierz pieczarki i zetrzyj je na tarce o dużych oczkach. Cebulę pokrój w małą kosteczkę.Na dużej i głębokiej patelni rozgrzej olej roślinny lub oliwę. Wrzuć cebulę i poczekaj, aż się zeszkli. Potem dodaj pokrojonego kurczaka i podsmaż go, aż zbieleje. Dodaj również starte pieczarki. Smaż na małym ogniu.Cukinię i paprykę umyj i osusz. Z papryki usuń gniazdo nasienne. Pokrój oba warzywa w kostkę. Dodaj warzywa do kurczaka. Smaż wszystko razem przez około 10 min, aż warzywa trochę zmiękną.Po tym czasie dodaj puszkę krojonych pomidorów i przeciśnięte przez praskę ząbki czosnku. Dopraw do smaku oregano, bazylią, solą i pieprzem.Dodaj podgotowany makaron i wymieszaj na patelni z pozostałymi składnikami. Przełóż wszystko do naczynia żaroodpornego. Przykryj je pokrywką lub folią aluminiową.Rozgrzej piekarnik do 180 stopni. Piecz przez około 15 minut.W międzyczasie zetrzyj ser żółty i mozarellę. Wyjmuj zapiekankę i posyp ją serem. Zapiekaj przez kolejne 10 minut bez przykrycia.

Dlaczego warto jeść (pieczoną) dynię?Odpowiadamy: ponieważ pieczenie jest znacznie zdrowszą alternatywą niż smażenie, a nawet… gotowanie. Gotowane warzywa tracą niestety większość swoich wartościowych składników odżywczych. A dynia ma ich całe mnóstwo. Choć wielu to warzywo przypomina tylko o Halloween, dynie naprawdę warto jeść, a nie tylko robić z nich przerażające lampiony. Dynia jest warzywem, które należy do rodziny dyniowatych, razem z melonem, arbuzem, cukinią, kabaczkiem oraz ogórkiem. Na świecie istnieje prawie 50 odmian dyni! Nie wszystkie mają charakterystyczny, pomarańczowy kolor; niektóre są zielone, brązowe a nawet białe. Pomarańczowy miąższ dyni zawiera dużo beta-karotenu, czyli silnego przeciwutleniacza działającego antynowotworowo i przeciwzapalnie. W miąższu dyni znajdziemy cały szereg witamin: witaminę A, C, E, składników mineralnych: wapnia, magnezu, potasu i selenu oraz błonnika pokarmowego. Równie cenne właściwości mają pestki dyni oraz olej z dyni. Te pierwsze zawierają dużo cynku, wapnia i żelaza oraz m.in. kwas foliowy. Olej tłoczony na zimno z pestek dyni jest natomiast antidotum na pasożyty przewodu pokarmowego u dzieci i dorosłych. Ma swoim składzie cenne kwasy Omega-6. Jest również… idealnym kosmetykiem dla skóry suchej i łuszczącej się! Z czym najlepiej smakuje upieczona dynia, czyli imbir, cynamon i… ser fetaPieczoną dynię da się wykorzystać na wiele różnych sposobów. Przede wszystkim można zrobić z niej purée z dyni, które śmiało możesz użyć do rozgrzewającej zupy krem z dyni, dyniowego ciasta, czy dyniowej pasty z dodatkiem curry. Jeśli jednak nie masz zamiaru robić purée z upieczonej dyni, możesz ją zjeść właśnie w tej postaci. Pieczona dynia doskonale smakuje z np. z serem feta. W tym celu możesz zmodyfikować nieco nasz przepis. Wydrążoną z włóknistego miąższu dynię pokrój w kosteczkę, wrzuć do miski i wymieszaj z paroma łyżkami oliwy. Dodaj do niej swoje ulubione przyprawy: mogą być to np. zioła prowansalskie, słodka papryka lub czosnek. Nie musisz się ograniczać: dynia uwielbia zioła! Piecz dynię w naczyniu żaroodpornym przez 40 minut. Po tym czasie wyjmij ją z piekarnika, dodaj pokrojony ser feta i włóż ponownie do piekarnika na 10 minut. Wytrawne danie z pieczonej dyni gotowe!Purée z pieczonej dyni – do zupy dyniowej lub dyniowego ciastaChcesz zrobić purée z dyni? Nic prostszego! Gdy upieczesz dynię według naszego przepisu, obierz ją ze skórki, zmiksuj blenderem i… gotowe. Takie purée najlepiej przełóż na ściereczkę i wyciśnij z niego sok. Pamiętaj, że możesz trzymać je w lodówce nie dłużej niż 5 dni. Jeśli masz zamiar je wykorzystać na inną okazję: śmiało zamróź. My polecamy wykorzystać purée z dyni do zupy dyniowej lub pysznego ciasta dyniowego. Zupa dyniowa na bazie purée z pieczonej dyni to idealna propozycja na rozgrzewający obiad w środku ponurej zimy. Dynia uwielbia imbir, a zupa dyniowa z imbirem i grzankami to obiad, który musisz wypróbować, jeśli jesteś zmarzluchem. Wolisz dynię na słodko? Nie ma problemu! Upiecz ciasto na bazie purée z pieczonej dyni z dodatkiem cynamonu i startej skórki pomarańczy. Taki dyniowy piernik jest świetnym ciastem na jesień.undefinedPrzepis na pieczoną dynięW przepisie możesz użyć każdej dyni: klasycznej, piżmowej lub dyni Hokkaido. Tej ostatniej nie musisz obierać ze skórki. Jeśli nie chcesz robić purée z pieczonej dyni, wymieszaj jej kawałki z oliwą i przyprawami. Składniki:1 dynia (dowolnej wielkości)Przygotowanie: Umyj dynię pod zimną, bieżącą wodą. Podziel ją na mniejsze kawałki. Wydrąż z nich środek z pestkami.Nagrzej piekarnik do 190 stopni.Kawałki dyni ułóż na dużej blaszce (skórką do dołu) z papierem do pieczenia. Wstaw do nagrzanego piekarnika i piecz około 35-40 min.

Sznycle z indyka: smażone w panierce, duszone w sosie pieczarkowym czy pieczone z warzywami?Sznycle z indyka to nic innego jak indycza pierś pokrojona w plastry i delikatnie rozbita. Sposobów na przyrządzenie sznycli z indyka jest naprawdę wiele! Klasyczne sznycle z indyka możemy przygotować tak jak schabowe lub piersi z kurczaka: smażąc je w bułce i w jajku. Jeśli nie przepadasz za smażonymi potrawami, z powodzeniem możesz przygotować duszone sznycle z indyka w sosie pieczarkowym, porowym lub szpinakowym. Jeszcze lżejszą propozycją są również sznycle z indyka pieczone w piekarniku z warzywami. Jak widzisz, pomysłów na przyrządzenie indyczego mięsa nie brakuje. My polecamy Ci nasz przepis na sznycle z indyka w chrupiącej panierce z dodatkiem parmezanu i przyprawy curry.Chrupiąca panierka do sznycli z indyka – z parmezanem, czyli włoskim królem serówOprócz soczystej piersi z indyka, w naszym przepisie główną rolę gra panierka. Jak zrobić panierkę do mięsa, żeby była smaczna i chrupiąca? Tajemnica tkwi w serze, i to nie byle jakim: nazywany jest włoskim królem serów! Parmezan, bo to o nim mowa, to twardy ser typu podpuszczkowego wytwarzany z mleka krowiego. Jego włoska nazwa to Parmigiano-Reggiano. Wprawdzie oryginalny ser parmezan może być wytwarzany tylko w pięciu włoskich prowincjach, ale z łatwością możemy dostać ser typu parmezan w naszych polskich marketach. To, co go wyróżnia, to orzechowo-owocowy smak oraz ziarnista i rucha konsystencja – idealna do ścierania. Parmezan dodany do panierki sprawia, że staje się ona krucha. Dlaczego? Nie zawiera on dużo tłuszczu, co doskonale sprawdza się przy smażeniu, a poza tym zapobiega wydostawaniu się soków z mięsa.Mięso indycze polecane przez dietetyków! Sznycle z indyka to zdrowy wybórW parmezanie każde mięso smakuje wybornie; niezależnie od tego, czy będzie to kurczak, czy schab, panierka nada mu wyjątkowego smaku. My zdecydowaliśmy się przygotować w ten sposób sznycle z indyka. Wszystko dlatego, że indyk to mięso zdrowe i polecane przez dietetyków osobom z alergiami pokarmowymi i przy dietach niskokalorycznych. Cechuje się niską zawartością tłuszczu, a zarazem ma w sobie dużo łatwo przyswajalnego białka. Oprócz tego zawiera cenne mikroelementy, takie jak potas, fosfor, magnez, żelazo i cynk. Jest bogate w niacynę, ryboflawinę oraz tiaminę, czyli witaminy z grupy B, które wspomagają funkcjonowanie układu nerwowego. A przy tym jest po prostu pyszne i lekkostrawne!Przepis na sznycle z indyka w panierce z parmezanemW naszym przepisie przygotowujemy sznycle z indyka w panierce z dodatkiem parmezanu oraz curry. Do ich przyrządzenia wybierz mięso z dobrej hodowli – nie jest przecież tajemnicą, że odpowiedni chów przekłada się na walory smakowe. Ponieważ pierś z indyka jest dość sucha, zadbaj o to, by Twoje sznycle były soczyste. Warto wcześniej je namoczyć w mleku. Składniki: 500 g sznycli z filetu piersi indyka1/2 szklanki mleka1/2 szklanki bułki tartej2 łyżki startego parmezanu2 łyżki masła klarowanego1 białko jaja1 łyżeczka currypieprzsólundefinedPrzygotowanie:Opłucz pierś z indyka pod bieżącą i osusz ręcznikiem papierowym. Wykrój z mięsa plastry na sznycle. Rozbij je lekko wałkiem lub tłuczkiem. Rób to delikatnie, żeby nie naruszyć ciągłości tkanki. Natrzyj sznycle solą i pieprzem. Włóż do miski lub innego głębokiego naczynia i zalej 1/2 szklanki mleka na pół godziny.W międzyczasie przygotuj panierkę. Wymieszaj razem 1/2 szklanki bułki tartej, 2 łyżki startego parmezanu i łyżeczkę przyprawy curry w proszku. W drugiej miseczce ubij białko jaja ze szczyptą soli.Rozgrzej na patelni 2 łyżki masła klarowanego. Wyjmij filety z mleka. Najpierw umocz je w białku, potem w panierce. Smaż sznycle na średnim ogniu po 5 minut na każdej stronie. Sznycle z indyka smakują wyśmienicie z opiekanymi ziemniaczkami, frytkami lub ryżem. Do tego polecamy podać surówkę typu coleslaw. Smacznego!

W gorące, letnie dni większości z nas nie chce się stać w kuchni i gotować ciężkostrawne, tłuste potrawy. Latem najchętniej spożywamy świeże surówki, naleśniki z sezonowymi owocami czy delikatne zupy warzywne. Szukamy czegoś, co nas nasyci, a jednocześnie nie obciąży naszego żołądka. Co więcej: w tym okresie nasz organizm szybciej się odwadnia, więc naturalnie potrzebuje więcej wody. Zupy warzywne to doskonała propozycja na letni obiad. Są lekkie, pożywne i świetnie smakują z pieczywem lub makaronem. Kalafiorowa, cukiniowa, porowa czy koperkowa? Wybór należy do Ciebie! My dzisiaj skupiamy się na zupie koperkowej z pulpecikami mięsnymi z indyka.Kalafiorowa, cukiniowa, porowa czy koperkowa? Ugotuj lekką zupę na lato!

Zupa krem z soczewicy, czyli pomysł na sycący obiadSą szybkie w przygotowaniu, pyszne, a do tego naprawdę sycące. Zupy krem uwielbiają wszyscy zabiegani i ci, którym zależy na ugotowaniu prostego, jednogarnkowego dania. Podstawową cechą zupy krem jest jej gęsta konsystencja, zbliżona do sosu. Tego rodzaju zupy powstają po zmiksowaniu wszystkich zawartych w nich składników. Do najpopularniejszych zup typu krem należą zupa krem z pomidorów, zupa krem z cukinii, zupa krem z brokułów, zupa krem z pora czy zupa krem z soczewicy. Każda z nich ma w swoim składzie warzywa lub rośliny strączkowe, które dostarczają naszym organizmom wielu cennych składników odżywczych. Zupy krem wybornie smakują z nasionami, jogurtem i grzankami. Z takimi dodatkami kremowe zupy mogą stanowić samodzielne danie obiadowe. Sprawdzą się również na kolację na ciepło.Ugotuj krem z soczewicy – poznaj jej wartości odżywczeSoczewica to roślina strączkowa występująca m.in. w odmianie zielonej, czerwonej (brązowej), żółtej i czarnej. Jest polecana przede wszystkim wegetarianom, ponieważ zawiera dużo łatwo przyswajalnego białka. To tylko jeden z kilku powodów, dla którego warto ugotować zupę krem z soczewicy. O korzyściach płynących z jedzenia soczewicy można napisać naprawdę wiele. My wymienimy tylko kilka z nich. Po pierwsze, soczewica jest cennym źródłem błonnika, który wspomaga pracę jelit, ma korzystne działanie dla naszego układu pokarmowego, a ponadto obniża cholesterol i chroni organizm przed miażdżycą. Po drugie, zawarty w soczewicy kwas foliowy i potas pozytywnie wpływa na nasz układ nerwowy oraz funkcjonowanie serca i mózgu. Po trzecie, soczewica wspomaga odchudzanie, ponieważ jest sycąca, a zarazem zawiera bardzo mało tłuszczu. Na długo daje uczucie pełnego żołądka, co jest bardzo istotne przy diecie. Mleko kokosowe w zupie krem z soczewicy? Czemu nie!Mleko kokosowe to doskonała, wegańska alternatywa dla śmietany i innych produktów z mleka krowiego. Jeśli marzy nam się zabielana zupa krem z soczewicy, polecamy dodać do niej parę łyżek (około pół szklanki) mleka kokosowego. Ta wersja szczególnie spodoba się fanom kuchni azjatyckiej. W połączeniu z imbirem i curry zupa krem z soczewicy nabiera orientalnego, lekko pikantnego smaku i rozgrzewających właściwości. Oprócz tego mleko kokosowe stanowi tłuszczowy dodatek, który podniesie kaloryczność zupy, ale również sprawi, że będzie jeszcze bardziej sycąca. Warto dodać, że mleko kokosowe obniża cholesterol i korzystnie wpływa na nasz metabolizm.Przepis na zupę krem z czerwonej soczewicySkładniki:1 szklanka czerwonej soczewicy1 średnia marchewka1 mała cebula3 ząbki czosnku1 l bulionu warzywnego lub rosołu1 łyżka masła1 łyżka oleju roślinnego1 łyżeczka chilli1 łyżeczka słodkiej papryki0,5 łyżeczki kolendrysól i pieprzPrzygotowanie:Opłucz soczewicę na sitku pod bieżącą zimną wodą. Obierz marchew i zetrzyj na tarce o grubych oczkach. Obierz cebulę i pokrój w drobną kosteczkę.W dużym garnku rozgrzej łyżkę masła i łyżkę oleju roślinnego, np. rzepakowego. Dodaj pokrojoną cebulę. Smaż aż do zeszklenia się cebuli.Dodaj startą marchewkę i smaż przez około 5 minut.Po tym czasie dodaj przepłukaną soczewicę. Dodaj również przeciśnięte przez praskę 3 ząbki czosnku. Duś całość pod przykryciem przez kolejne 5 minut.Zalej warzywa bulionem lub rosołem. Dodaj łyżeczkę chili, łyżeczkę słodkiej papryki, pół łyżeczki kolejny oraz sól i pieprz do smaku. Gotuj zupę przez około 30 minut, aż warzywa zmiękną, a soczewica się rozgotuje.Zestaw zupę z ognia i blenderem zmiksuj ją na gładki krem.Zupę krem z czerwonej soczewicy możesz podać z łyżką śmietany, uprażonymi na patelni pestkami słonecznika i świeżym pieczywem. Dobrym pomysłem będzie również usmażenie grzanek czosnkowych na patelni.

Pora na pora, czyli dlaczego zupa porowo-ziemniaczana to dobry wybórJest podłużny i dwukolorowy. Zazwyczaj odcinamy jego zieloną część i jemy tę białą oraz jasnozieloną. Por to warzywo należące do czosnkowatych, które do Polski sprowadziła królowa Bona. Jest mało kaloryczny, a jego niski indeks glikemiczny sprawia, że mogą go jeść osoby chorujące na cukrzycę. Mimo że należy do tej samej rodziny co cebula i czosnek, wciąż jest od nich mniej popularny w kuchni. A to błąd! Mimo niepozornego wyglądu, por zawiera dużo prozdrowotnych właściwości, które doceniano już w starożytności – ponoć spożywał go cesarz Neron, aby mieć donośny głos. Por zawiera wiele witamin, takich jak witamina C, witamina A, witamina K czy witamina B6 oraz składników mineralnych: potasu, wapnia i żelaza. Co istotne, w porze znajdziemy kwas foliowy, który pozytywnie wpływa na nasze serce i zapobiega udarom. Wykazuje również działanie przeciwbakteryjne, dlatego można zrobić z niego skuteczny syrop na kaszel. Te i inne właściwości pora z pewnością przeważają za tym, żeby uznać zupę porowo-ziemniaczaną za dobry i zdrowy wybór na obiad. Jak ugotować pyszną, domową zupę, nie tylko porowo-ziemniaczaną?Żadna gotowa zupa nie jest w stanie dorównać tej domowej. Przede wszystkim dlatego, że gotując zupę w domu mamy pełną kontrolę nad tym, jakie składniki do niej dodajemy. Możemy dostosować jej smak do własnych upodobań i podać ją w taki sposób, w jaki lubimy. Tajemnicą dobrej, domowej zupy jest oczywiście wysokiej jakości bulion warzywny lub mięsny. Jeśli mamy choć odrobinę więcej czasu, porzućmy gotowe kostki rosołowe czy buliony w słoiczkach. Dzięki nim przygotujemy wprawdzie ulubioną zupę błyskawicznie, ale nie będzie ona zupełnie zdrowa. Ugotowanie wywaru nie zajmuje zresztą aż tak wiele czasu. Wystarczy parę warzyw: marchew, pietruszka, por, seler i przypraw, czyli ziela angielskiego, liści laurowych, pieprzu i soli. Jeśli gotujemy wywar mięsny, dodajemy również kurczaka lub inny preferowany przez nas rodzaj mięsa. Na takim domowym bulionie każda zupa smakuje obłędnie – nie tylko zupa porowo-ziemniaczana!Zupa porowo-ziemniaczana z kurczakiem: obiad dla zabieganychPrzygotowanie zupy porowo-ziemniaczanej nie jest pracochłonne; z powodzeniem sprawdzi się ona na pierwsze danie lub kolację na ciepło. Jeśli jednak zależy nam na ugotowaniu szybkiego, pożywnego obiadu, warto dodać do naszej zupy mięso. W tym przypadku zachęcamy do przygotowania zupy porowo-ziemniaczanej z kurczakiem, a dokładniej – z udkami z kurczaka. Wystarczy, że do zagotowanej już zupy dodasz kawałki mięsa lub całe udka: jeśli tak wolisz. Taka zupa jest na pewno jeszcze bardziej pożywna i sprawdzi się jako obiad dwa w jednym. Możesz również dodać do niej pulpeciki z indyka lub pulpeciki wieprzowe, wcześniej usmażone na patelni. Zupa porowo-ziemniaczana z mięsem to doskonały pomysł na obiad dla zabieganych.Przepis na zupę porowo-ziemniaczanąSkładniki: 700 ml bulionu warzywnego3 sztuki dużego pora (biała i jasnozielona część)4 duże ziemniaki1 cebula4 łyżki masła2 łyżki śmietany 30% lub jogurtu naturalnegozioła: tymianek, majeraneksól, pieprzPrzygotowanie:Pora opłukaj pod bieżącą zimną wodą. Usuń długie, zielone liście i zostaw tylko białą oraz jasnozieloną część. Pokrój go na krążki (plasterki).Obierz cebulę i ziemniaki. Pokój je w kosteczkę.Weź duży garnek i roztop w nim 4 łyżki masła. Dodaj ziemniaki z cebulą i podsmażaj przez około 5 minut.Po tym czasie dodaj pora i duś tak długo, aż warzywa zmiękną. Możesz co jakiś czas je przemieszać. Powinno zająć to około 15 minut.Teraz wlej bulion warzywny. Dopraw zupę łyżką tymianku i łyżką majeranku. Zmniejsz ogień i duś warzywa w bulionie przez około 30 minut. Gdy warzywa się ugotują, dodaj sól i pieprz. Możesz zabielić zupę śmietaną/jogurtem lub dodać prosto na talerzu.

Żurek z ziemniakami – zupa z tradycjamiJego nazwa pochodzi od nieistniejącego już niemieckiego słowa sūr, które oznaczało „kwaśny, skisły”. Żur jest dobrze znany nie tylko w kuchni polskiej, lecz także czeskiej, białoruskiej i słowackiej. To zupa, która jest przygotowywana na bazie zakwasu z mąki żytniej na wywarze mięsno-warzywnym z dodatkiem czosnku. Dawniej był bardzo popularny na Śląsku, stąd czasami mówimy o nim „żurek śląski”. Dzisiaj bez żuru nie wyobrażamy sobie świąt Wielkanocnych. Wielkanocny żur niegdyś był spożywany przez cały Wielki Post i traktowany jako zupa postna – oczywiście bez mięsnych dodatków. Inna wersja głosi, że spożywanie żuru z mięsem w Wielkanoc miało być nagrodą dla tych, co wytrwali 40 dni w poście. Jak widać, żur jest głęboko zakorzeniony w naszej kulturze. Co ważne, nie spożywamy go tylko od święta.Czym się różni żurek od zalewajki i białego barszczu?W Polsce nazewnictwo i składniki żuru nie są zupełnie jasne. W wielu regionach polski nazwa „żur” bywa używana zamiennie z „białym barszczem” czy też „zalewajką”. Warto wiedzieć, czym tak naprawdę różnią się te trzy zupy. Podstawowym składnikiem żuru jest oczywiście zakwas, koniecznie z mąki żytniej. Z kolei do przygotowania „białego barszczu” używa się zakwasu z mąki pszennej. Nie jest to jednak takie oczywiste. Dla wielu „biały barszczyk” gotuje się bez zakwasu, tylko na rosole z dodatkiem mleka, mąki i octu. Jeśli chodzi o zalewajkę, jest to zupa, którą również przygotowuje się na zakwasie z mąki żytniej. Tym, co odróżnia ją jednak od żuru, jest obecność większej ilości ziemniaków. I to właśnie podgotowane ziemniaki na wywarze mięsnym dosłownie „zalewa się” zakwasem, stąd nazwa: zalewajka. Niezależnie jednak od nazewnictwa, jedno jest pewne: nie ma żuru bez zakwasu. A dobry zakwas na żur to absolutna podstawa!Jak zrobić domowy zakwas na żurek?Nietrudno nabyć gotowy zakwas na żurek. Są one powszechnie dostępne w marketach i mniejszych sklepach spożywczych. Ich skład pozostawia jednak wiele do życzenia. Po pierwsze, do gotowych zakwasów na żur często dodaje się mięso wątpliwej jakości. Po drugie, zawarte w nich konserwanty, modyfikowane skrobie, olej palmowy, cukier i wzmacniacze smaku zdecydowanie nie wpływają dobrze na nasz organizm. Po trzecie: po co kupować gotowy zakwas, skoro przygotowanie domowego zakwasu na żur jest takie proste? Aby zrobić zdrowy zakwas na żur potrzebujesz pół litra przegotowanej wody, ok. 60 g mąki żytniej (6-7 łyżek), 4 duże ząbki czosnku, 4 liście laurowe, łyżkę ziarenek ziela angielskiego i parę ziarenek pieprzu. Do dużego słoika wlej przegotowaną wodę i dodaj pozostałe składniki (ząbki czosnku obierz z łupinki). Całość zamieszaj i przykryj gazą lub lnianą ściereczką. Odstaw na 5 dni w ciepłe miejsce, ale codziennie mieszaj zakwas drewnianą łyżką. Taki domowy zakwas możesz trzymać w lodówce nawet do 2 tygodni. Jest pyszny i zupełnie zdrowy.undefinedPrzepis na żurek z ziemniakami i kiełbasąSkładniki:500 ml zakwasu na żurek50 dag boczku wędzonego4 kiełbasy (białe lub śląskie)4 duże ziemniaki1 cebula4 ząbki czosnku3 liście laurowe3 ziarenka ziela angielskiegołyżka majerankupieprz, sól do smakuPrzygotowanie:Do garnka włóż wędzony boczek, 3 liście laurowe, 3 ziarenka ziela angielskiego o zalej ok. 1 l wody. Zagotuj wywar.Obierz ziemniaki i pokrój je w kosteczkę. Dodaj do wywaru i gotuj do miękkości.Gdy ziemniaki się zagotują, dolej do nich zakwas. Dodaj obrany i pokrojony czosnek, łyżkę majeranku, pieprz i sól do smaku. Gotuj pod przykryciem przez ok. pół godziny.Obierz cebulę i pokrój ją w kosteczkę. Kiełbasę pokrój w plasterki. Podsmaż na rozgrzanej patelni. Możesz dolać trochę tłuszczu, jeśli nie wytopi się go wystarczająco dużo z kiełbasy.Przesmażoną cebulę z kiełbasą możesz dodać bezpośrednio do żurku, lub na talerz.Żurek podawaj z jajkiem na twardo i świeżym pieczywem.

O zrazach pisał już nadworny kurzach króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego. O zrazach pisał Mickiewicz w „Panu Tadeuszu”. O zrazach rozprawiano na Litwie, Białorusi i w szlacheckiej Polsce. Jest to jedno z tych dań, którymi możemy się pochwalić na arenie światowej. Istnieje kilka odmian zrazów, ponieważ mogą być one zawijane z niespodzianką w środku lub zwykłe płaty mięsa duszone w sosie. Dodatkowo zrazy kochają dodatki w postaci ziemniaków, kasz oraz surówek z kapusty czerwonej, a także towarzystwo ogórków kiszonych będzie dla nich korzystne.- 5 plastrów wołowiny z udźca.- musztarda ostra- dwa ogórki kiszone- jedna cebula- sól- pieprz- papryka ostra mielona- 300 g wędzonego boczku- 2 gałązki natki pietruszki- rozmaryn- 250 ml wina- kilka suszonych grzybówDo zrazów wołowych potrzebujesz:Zrazy wołowe staropolskie

Spaghetti bolognese i jego pochodzenieNazwa sosu bolognese pochodzi od włoskiego miasta Bolonia i jest znana od czasów średniowiecza. Jest to sos składający się głównie z mięsa mielonego wołowego, a wcześniej używało się drobno posiekanych kawałaków wołowiny lub wieprzowiny. Dodatkowo dodaje się do niego włoszczysznę oraz trochę pomidorów, ważne jest, aby z nimi nie przesadzić, ponieważ ma być to sos z mięsem, a nie sos pomidorowy. Przygotowany sos podaje się z makaronem własnej roboty. Włosi cenią sobie czas gotowania tej potrawy, który im dłuższy tym lepszy. Dziś spaghetii bolognese robi się w wielu domach na całym świecie, jest to jedno z dań, które kochają prawie wszyscy.Spaghetii bolognese, co potrzebujeszGłównym składnikiem spaghetti bolognese jest mięso, więc zadbaj o to, aby było ono najlepszej jakości i koniecznie wołowe.- 400 g mięsa mielonego- 1 duża cebula- 3 ząbki czosnku- puszka pomidorów krojonych- 2 łyżki przecieru pomidorowego- kawałek selera- średnia marchewka- szypyta soli- szypta pieprzu- szczypta ziół prowansalskich- szczypta oregano- szczypta bazyli- szczypta papryki czerwonej mielonej- jedna surowa papryka czerwona (opcjonalnie!)- dwie łyżki oliwy z oliwek- makaron spaghetii- starty parmezanJeśli chodzi o przyprawy, musisz ich dodać do smaku tak, aby wydobyć aromat z sosu, ale jednocześnie, żeby był on zbilanoswany nie za słony, nie za ostry.Przygotowanie spaghetti bologneseNa początek obierz i pokrój wszystkie warzywa, oprócz czosnku, w kostkę.Oliwę z oliwek rozgrzej na patelni, a następnie wsyp cebulę i przeciśnij przez praskę 3 ząbki czosnku, podsmaż na złoty kolor. Następnie zmielone mięso wyłóż na patelnię i smaż, aż przestanie być różowe. Kolejno dodawaj marchew, seler i opcjonalnie paprykę. Wszystko razem zamieszaj i podsmaż około 5 minut. Otwórz pomidory w puszce i dodaj do mięsa i warzyw, zamieszaj i dodaj przecier pomidorowy. Gdy wszystko już będzie na patelni, dodaj przyprawy, aby wydobyć najlepszy z możliwych smak. Przykryj pokrywką, zmniejsz ogień i zostaw na ogniu jeszcze przez 20 minut, od czasu do czasu mieszając.W osobnym garnku nalej wody na 3/4 jego objętości, postaw na gaz dodaj szczyptę soli i odrobinę oliwy, dzięki temu makaron się nie sklei. Przykryj garnek pokrywką i poczekaj, aż woda się zagotuje. Następnie dodaj opakowanie makaronu i gotuj wedle wskazówek na etykiecie. Po upływie wyznaczonego czasu odlej makaron do durszlaka i polej zimną wodą, a następnie odłóż, aby cała woda z niego ściekła.Gdy sos i makaron będą gotowe, podawaj je w głębokich talerzach; najpierw makaron, a następnie potem mięso, a na wierzch posyp startym parmezanem.Domowej roboty makaron na spaghetti bologneseJeśli chcesz, aby twoje danie było bardziej domowe możesz przygotować do niego własnej roboty makaron.Składniki:- 5 jajek- 500 g mąki pszennej- łyżeczka soliPrzygotowanie:Mąkę rozsyp na blacie, aby uformowało się coś na kształt wulkanu, do środka wbij jajka i dodaj sól. Całość zagnieć, aby otrzymać jednolitą kulkę (około 10 minut). Kolejno podziel kulkę na trzy części i każdą z nich rozwałkuj na cienki plastry, każdy z płatów odłóż na bok, aby przeschło. Gdy to nastąpi zwiń plastry ciasta w rulon, a następnie pokrój w cienkie paski.Gdy makaron będzie gotowy, ugotuj go tak, jak w przypadku makaronu ze sklepu, ale czas gotowania wyznaczy ci miękkość makaronu.

Staropolskie kluski leniweKluskie leniwe to tradycyjne staropolskie danie, które przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Bardzo delikatne kluseczki, które uwielbiane są przez dzieci i dorosłych. Przygotować je możesz o każdej porze roku z różnymi dodatkami. Przekonaj się sama, jak łatwe w przygotowaniu są te kluski leniwe, a będziesz chcieć je robić jak najczęściej!Aby przyrządzić kluski leniwe, potrzebujeszSkładniki na kluski leniwe:- 300 g tłustego twarogu- jajko- 1/2 szklanki mąki pszennej- szczypta soli- 3 łyżki bułki tartej- 2 łyżki masła- 1 łyżka cukruPrzygotowanie: Do dużego garnka wlać wodę i dodać odrobinę soli, pod przykryciem doprowadzić wodę do wrzenia.Twaróg rozdrobnić za pomocą praski do ziemniaków, wymieszać z mąką (trochę mąki należy zostawić do posypania stolnicy), jajkiem i solą. Z masy należy ulepić wałeczki, a następnie pokroić na małe kluseczki. Leniwe wrzucić do gotującej się wody i gotować aż do wypłynięcia na powierzchnię.Masło rozpuścić na patelni, dodać bułkę tartą i cukier.Gotowe kluseczki podawać ze słodką bułką tartą.Do leniwych klusek możesz dodać też odrobinę kwaśnej śmietany.Dodatki do klusek leniwychKluski leniwe robione na słodko, można podawać razem z różnego rodzaju owocami lub sosami owocowymi.Te kluski można też przygotować z sosem pieczarkowym, zamiast bułki tartej.Sos pieczarkowy do klusek leniwych:Składniki:- 10 pieczarek- łyżka śmietany- pół cebuli- sól- pieprzPrzygotowanie:Do rondelka dodać masło i podsmażyć na nim cebulę, dodać obrane i pokrojne pieczarki, doprawić solą i pieprzem, zamieszać i poczekać, aż puszczą sok, dodać łyżkę śmietany, wszystko razem zamieszajć i dusić przez 8 minut.Gotowym sosem możesz polać swoje kluski leniwe.

Jak już wiadomo do karpatki potrzebne jest ciasto parzone, a więc proszę bardzo!Karpatkę przyrządza się z ciasta parzonego, które podczas tworzenia układa się w kształt gór, a następnie wypełnia się je kremem budyniowym lub kremem śmietanowym. Karpatka nie wymaga większego nakładu pracy, więc jeśli nie masz zbyt dużo czasu, a chcesz przyrządzić jakieś tradycyjne polskie ciasto, to właśnie powinna to być karpatka, którą przyrządzisz według naszego przepisu.Góry Karpaty na KarpatcePrzygotowanie ciasta do karpatki

Barszcz ukraiński, czy pochodzi z Ukrainy?Nasz barszcz ukraiński to tak naprawdę pomieszanie dwóch odmian barszczu pochodzącego z Ukrainy. U nich barszcz z dodatkiem fasoli nosi nazwę „barszcz czernihowski”, a w tradycyjnym barszczu ukraińskim występuje także kapusta. Wypróbuj podany przepis na barszcz ukraiński, aby porównać, który z nich jest lepszy.Tego potrzebujesz, aby zrobić barszcz ukraińskiSkładniki:- 4 buraki- cebula- marchewka- pietruszka- pół selera- póltorej litra bulionu- 300 g kapusty włoskiej- puszka białej fasoli- 2 ząbki czosnku- opakowanie pomidorów z puszki- łyżka soku z cytryny- 6 ziemniaków- 4 ziela angielskie- 4 liście laurowe- sól- pieprz- tymianek- śmietana do zupyPrzygotowanie barszczu ukraińskiegoNa dnie 4 litrowego garnka, podsmażyć na maśle obraną i pokrojoną cebulkę. Marchewkę, pietruszkę i seler obrać i pokroić w kostkę, dodać do cebuli i razem podsmażyć.Buraki obrać, pokorić w średnią kostkę dodać do warzyw w rondlu i wymieszać.Całość zalej bulionem, zamieszaj i zostaw do zagotowania.Doprawić przyprawami i wrzucić dwa całe ząbki czosnku.Ziemniaki obrać, pokroić w kostkę i dodać do garnka.Gotować wszystko przez około 25 minut, aż wszystko zmięknie.Pomidory pokroić na mniejsze części i dodać do zupy razem z fasolką z puszki.Na koniec dodać sok z cytryny, gotować jeszcze przez 20 minut.Opcjonalnie można dodać łyżkę śmietany do zupy, zamieszać.Podawać z posypanym po wierzchu świeżym koperkiem.Nie taki straszny barszcz ukraińskiJak właśnie zobaczyłeś przygotowanie barszczu ukraińskiego to nie jest taka trudna sprawa. Bogactwo warzyw w tej zupie powoduje, że staje się ona pełnowartościowym posiłkiem. Co jakiś czas można gotować barszcz ukraiński, zamiast tradycyjnego barszczu.Bulion wołowy do barszczu ukraińskiegoSkładniki:- 600 g wołowiny np., szponder- półtorej dużej marchewki- duża pietruszka- pół selera- pół pora- cebula- 5 liści laurowych- 5 ziarenek ziela angielskiego- sól- pieprzPrzygotowaniePrzygotować garnek o pojemności około 5 litrów.Mięso opłucz pod zimną wodą i włóż do garnka i wlej do niego 2 l wody. Zagotuj, a po powstaniu biało-szarej piany zbierz ją łyżką i zmniejsz gaz pod garnkiem na najmniejszy, przykryj i gotuj przez około 30 minut.Marchew, pietruszkę seler oraz por obrać i pokroić na mniejsze kawałki, dodać do gotującego się mięsa.Cebulę opalić palnikiem, lub od kuchenki gazowej, aż sczernieje wtedy ją również dodać do mięsa. Do garnka wrzucić ziele angielskie, liście laurowe oraz doprawić do samku solą i pieprzem.Gotować wszystko razem na małym ogniu z lekko uchyloną pokrywką przez około 2,5/3 godziny.Po upływie tego czasu, wyciągnąć z wywaru mięso oraz warzywa, a sam bulion przelać przez sito.undefined

Knedle nie zawsze były ze śliwkamiKnedle to potrawa pochodząca z Niemiec, ale tam podaje się ją z mięsem. To w Polsce zaczęto nadziewać je śliwkami, więc powstały knedle ze śliwkami, podawane z kwaśną śmietaną lub zasmażką, podbijały serca dzieci i dorosły w całym kraju. Dziś przygotuwje się je coraz rzadziej, więc nie pozwól, aby tradycja upadła i przyrządź swoje knedle ze śliwkami wraz z naszym przepisem! Przenieś się w świat dzieciństwa w parę krótkich chwil za sprawą smaku i zapachu knedli ze śliwkami.Czego potrzeba do kndeli ze śliwkamiNajważniejszym składnikiem knedli są oczywiście śliwki, ale także dobrej jakości ziemniaki z których przygotujesz kluski.Składniki:- 500 g ziemniaków- 260 g śliwek węgierek- 1 jajko- 125 g mąki- łyżka mąki ziemniczanej- sól- przyprawa korzenna- cynamon- 5 łyżek masła- 5 łyżek bułki tartej- kwaśna śmietana- cukier puder (opcjonalnie)Przygotowanie knedli ze śliwkamiZiemniaki obrać i ugotować tradycyjnie w osolonej wodzie, następnie odcedzić i rozgnieść praską do ziemniaków, zostawić do ostygnięcia.Śliwki umyć, przekroić do połowy, ale nie rozłączać! Wyciagnąć pestki, nasypać do środka odrobinę cynamonu i przprawy korzennej.Na stolnicę wysypać mąkę, dodać ostudzone ziemniaki, dodać jajko, szczyptę soli oraz mąkę ziemniaczaną, wyrobić na jednolitą masę bez grudek.Wyrobić z kwałaków ciasta małe kulki, a następnie rozgnieść je na dłoni na cieńki placek do którego wsadzamy śliwkę i zawijamy szczelnie. Kuleczki odkładamy na oprószoną mąką stolnicę.Powtarzamy czynność, aż skończy się nam ciasto lub śliwki.W garnku gotujemy dość sporą ilość wody, solimy i na wrzątek wrzucamy knedle partiami, aby się nie skleiły, trzymać do ponownego zagotowania, a potem jeszcze gotować przez 5 minut po wypłynięciu knedli na wierzch.Knedle wyciągnąć do miseczki lub durszlaka, aby ociekła z nich woda.Bułkę tartą podsmażyć na suchej patelni, dodać do niej masło i mieszać, aż do połączenia składników.Knedle ze śliwkami przełożyć na talerzyk, polać zasmażką i kwaśną śmietaną, dodatkowo można je pospyać cukrem, aby były słodsze. Uważaj, bo śliwka w środku może być bardzo gorąca!Knedle ze śliwkami najlepiej smakują na ciepło, ale można je równieć po wystygnięciu podsmażyć na patelni, aby znowu były ciepłe.CiekawostkaJeśli skończą ci się śliwki, a ciasto jeszcze nie, możesz je nadziać innymi owocami takimi jak banan, czy jabłko.Jeśli masz dużo czasu to możesz zabawić się też ciastem i stworzyć tradycyjne knedle niemieckie nadziewane mięsem. Chociaż my wolimy nasze tradycyjne, polskie knedle ze śliwkami.Niektórzy swoje knedle posypują cukrem pudrem, aby były słodsze.undefinedundefinedundefined

Biszkopt to delikatne, lekkie ciasto na bazie jajek z dodatkiem mąki i cukru, które jest świetną bazą do przyrządzenia tortów, jak i ciast z galaeretką na zimno lub na ciepło. Dodatkowo biszkopt może posłużyć do wyrobienia małych biszkopcików, które będą idealnym ciasteczkami do herbaty lub kawy. Wypróbuj nasz przepis na biszkopt, a przekonasz się jakie łatwe będzie przygotowanie ciast w domu!

Ciasteczka inaczejKto nie marzy o słodyczach, które są zdrowsze, a jednocześnie słodkie i zaspokajające? Takie mogą być właśnie ciasteczka owsiane! Z mniejszą ilością cukru, na zdrowych płatkach owsianych bogatych w błonnik z suszonymi owocami, będą strzałem w 10, jeśli chodzi o zdrowszy sposób na coś słodkiego. Zastąp swoje dotychczasowe słodycze, smacznymi i lżejszymi ciasteczkami owsianymi, których dodatkowym atutem jest łatwość ich wykonania, a także czas, który należy przeznaczyć na ich przyrządzenie.To ci się przyda, gdy będziesz robić ciasta owsianeSkładniki:- 200 g płatków owsianych- 100 g masła- 70 g cukru- 2 jajka- 1 łyżeczka proszku do pieczenia- 2 łyżki mąki pszennejOpcjonalnie:- rodzynki- żurawina- czekoladaPrzygotowanie:Piekarnik nagrzać do 180 stopni, pieczenie góra-dół. Wszystkie suche składniki wymieszać, następnie dodać miękkie masło i jajka. Do masy można dodać trochę rodzynek, żurawiny, posiekanej czekolady lub innego ulubionego składnika. Wszystkie składniki dokładnie ze sobą wymieszać. Z masy należy formować kuleczki i spłaszczać je do formy malutkich placuszków. Ciasteczka układać na wyłożonej papierem do pieczenia blaszce. Piec w rozgrzanym piekarniku ok. 15 minut aż ciasteczka się zarumienią. Wyjąć z piekarnika i odłożyć do ostygnięcia.

Jak sama nazwa wskazuje bruschetta pochodzi z Włoch, gdzie początkowo jadali ją rolnicy dla których była to najłatwiejsza do przyrządzenia przekąska w ciągu dnia. Ciekawostką jest to, że co roku 2 lutego odbywa się święto bruschetty w Spello. Jak widać ten zapiekany chleb z pomidorkami zdobył bardzo duże uznanie wśród Włochów, ale nie tylko! W Polsce jemy bruschette nie tylko jako przekąskę, ale również jako danie na kolacje. Zobacz z jaką łatwością przyrządzisz danie, które podbiło serca Włochów.Podstawą bruschetty są dobre pomidory, więc zaopatrz się w nie w najbliższym zieleniaku, idealną odmianą będą malinówki, ale z innych też stworzysz przyszną bruschettę.Bruschettowe składnikiWłoska bruschetta

Kiedy robimy śledzie z jabłkiem i musztardą francuską, warto przemyśleć ilość dodawanych przypraw. Musimy wiedzieć, że śledzie same z siebie są słone, dlatego najlepiej zrezygnować z soli. Pamiętajmy, że również musztarda francuska jest lekko słona. Dobrze więc, aby przystawka ta nie była przesolona, ponieważ będzie się to wówczas kłóciło ze słodkim smakiem jabłek. Zdecydowanie najlepiej w przypadku śledzi z jabłkiem i musztardą francuską sprawdzi się zwykły czarny pieprz.Śledzie z jabłkiem i musztardą francuską.